L

“Beis yoktur” mânâsına terki, yapılmasından evlâ olan şey.

Oyun, boş şey. Oyun ile boş yere vakit geçirme. Biliniz ki, dünya hayâtı elbette la‘b ve lehv (eğlence) ve zînet yani süslenmek ve tefâhür yani öğünme…

Lâzım, gerekli. Fırsat ganimettir. Ömrün temâmını fâidesiz işlerle telef ve sarf etmemek lâzımdır. Belki temâm ömrü, Hak celle ve alânın rızâsına muvâ…

Din dışı, lâik, seküler.

Lâkırdı, söz; konuşma.

1.Sözlü. 2.Kelimenin söylenişine ve yapısına ait. Kelâm-ı lafzî ve kelâm-ı nefsî ise ezelî ve kadîmdir. (Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Allahü teâlâdan söz ile istemek.

Söz. (Mânâlı olursa “kelime”, edatlarda olduğu gibi mânâsı başkalarıyla meydana gelirse “harf ” kısmına ayrılır.) Hatırla ki insanın hem sağında, hem…

1.Faydasız, beyhude, boş. Bey‘in (satışın) icab ettirmediği ve fakat alana ve satana fâidesi olmayan şart lağv olur. Akid sahihtir; şarta uymak gerekm…

Boş yere bir işi yaptığı zannı ile yanlış olarak yapılan, günah ve keffâret gerektirmeyen yemin. Yemîn-i lağv. (Bkz. Yemîn) Allahü teâlâ sizi lağv yem…

Sıkıntılı hâllerde zararı def etmek ve rahatlamak için söylenen ve “Güç ve kuvvet ancak Allah’a mahsustur” mânâsına gelen cümlenin ilk sözleri. Kelime…

Çukur, mezar, kabir; kabir kazıldıktan sonra, kabrin taban sathından kıble cihetine kabir boyunca, içine ölü sığacak kadar genişlik ve derinlikte kazı…

1.Lühûk eden, yetişen, ulaşan. Resûlullah aleyhisselâm, bir kabir yanında hazır oldukları vakit; “Dünya ve âhiret selâmeti, Müslümanlardan ve mü’minle…

1.Kâideye uygun ve güzel ses, nağme, melodi. 2.Ahenk. 3.Lügat; dil. 4.Kırâat ederken yanlışlık yapma. (Bkz. Elhân, Zelletü’l-Kâri) Lahn ve nağme bulun…

Açık ve herkesin bildiği tecvîd hatâsı. Lahn-ı celî harflerde veya harekede yâhud sükunda olur. Meselâ tı harfini dal, sad’ı sin okumak lahn-ı celîdir…

Gizli hatâ olup, ancak tecvîd ilmi ile uğraşanlar bilir. Lahn-i hafîde mânâ bozulmaz. İhfâyı, iklâbı vb. yapmamak, kalın okunacak yerde ince, ince oku…

Ölüm gibi musibetlerde kadere rızâyı gösteren ve “Allah’ın hükmünden başka hüküm yoktur”, veya “Hüküm ancak Allah’ındır” mânâsına gelen bir tabir.

Ulûhiyyet âlemi. Görülecek şey, melek de olsa veya melekût veya ceberût yâhud lâhut da olsa göremezler. (Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

İlâhî âlem. Tasavvufta, bilinmeyen manevî âlem, varlık tecellisinin ilk mertebesi. Ehadiyet âlemi. İnsanlarla alâkalı madde âlemi olan nâsût âleminin…

Göz ucu ile bakış; göz ucu ile bir kere bakıncaya kadar geçen zaman.

Din dışılık. Din ve dünya otoritelerinin hâkimiyet sahasının birbirinden kat‘i çizgilerle ayrılması, ilahî iradenin yerine beşerî iradenin konulması,…

“Allah’tan başka ilâh yoktur” mânâsına gelen ve İslâm dininin esas rüknü olan söz. Kelime-i tevhid.

Levm eden, kınayan, iyi ve güzel bulmayan. Ey îmân edenler! Dinden çıkarsanız Allahü teâlâ sizin yerinize başkalarını getirir. Onları sever. Onlar da…

La‘net edilmiş, kovulmuş, hep la‘net edilen; nefret kazanmış; istenilmeyen. İblis’in sıfatı.

Bir kimseye, kendi asıl adından başka takılan ad. Ey îmân edenler! Birbirinizi ayıplamayınız ve birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayınız. (Hucurât sûr…

Buluntu çocuk. Lakîti terk etmek günah, görünce alıp ölümden kurtarmak şehirde sünnet, tenhâ yerde ise farzdır. Dârülislâmda bulunan çocuk, hür ve mü’…

Bir çocuğu, terk edildiği yerden alıp kaldıran kimse. Mültekıt.

1.Leylek sesi. 2.Hareket ve ızdaraptan çıkan şiddetli ses. 3.Boş, mânâsız, faydasız lâkırdı.

Dilsiz; söz söyleyemeyen, dili tutulmuş, tat, ahraz.

1.Kırmızı, al. 2.Kırmızı renkte kıymetli bir taş. 3.Dudak.