D

Dağ keleri (kertenkelesi). Dab, kertenkele gibi yemesi câiz olmayan hayvanlardandır. (İbni Âbidîn)

Yük ve binek hayvanı.

“Yer hayvanı” mânâsına kıyâmetin büyük alâmetlerinden olup, kıyâmetin kopmasına yakın çıkacak ve iyiyi kötüden ayırmakla vazifeli konuşan bir canlı. İ…

1.Adalet, doğruluk. 2.İhsan, vergi. Etmiş, ol beden serâyın üstâd Adl ü dâd ile, esâsın bünyâd. (Hilye-i Seâdet)

Kapı sürgü demiri. Tadbîb, şerit ile, dadbe gibi, enli, yassı bir şey ile şed etmek, sarmak demektir (Tahtâvî, İbni Âbidîn, Dürrü’l-Müntekâ)

Kızdırılmış mâdenle vücûdun bir yerini yakma. Şifa üç şeydedir: Bal şerbeti, hacamat (kan aldırma), dağlama. Fakat ben dağlamayı sevmem. (Hadîs-i şerî…

“Sana dâhil oldum” (Rica ederim, yalvarırım, sana sığınırım) mânâsına bir tazarru, yalvarma ifadesi. Dahîlek, el-emân, sâd el-emân, dergâhına düşdüm,…

İç ile alâkalı, içeriye mensub. Taamın dışarıdan tedariki erkeğe ve dahilde hazırlanması kadına aittir. Çünki bu işler zevceye diyaneten lazımdır. Res…

Kurban.

Gülmek, kendi işiteceği kadar gülmek. Namazda kahkaha ile gülmek namazı ve abdesti bozar. Tebessüm, namazı da abdesti de bozmaz. Dahk, yalnız namazı b…

1.Girme, karışma. 2.Nüfuz etme, tesir etme.

Kaba kuşluk. Oruç müddetinin yarısı, öğleden bir saat evvelki vakit. Hanefî mezhebinde Ramazan orucu, nâfile oruç ve belli olan adak orucuna niyet etm…

Güneşin bulutsuz havada bakamayacak kadar parladığı vakit. İşrâk vakti. (Bkz. İşrâk Vakti)

1.Da‘vet eden, çağıran. 2.İsmailî, Karmatî ve Dürzî gibi aşırı Şiî fırkalarının esaslarını halk arasında yaymakla vazifeli kimse.

Güçsüz, takatsiz, zayıf.

(A. Devam’dan) 1.Devamlı; sâbit. 2.Devamlı var olan, hiç ölmeyen, bâkî mânâsına Allahü teâlânın sıfatlarından (ed-Dâim).

(A. Deyn’den) Alacaklı, garîm.

(A. Devr’den) 1.Düz yuvarlak şekil, çember. 2.Bir şeyin manevî tesirinin geçtiği yer. 3.Resmî hizmetin görüldüğü yer.

Namaz vakitlerinin tesbitinde kullanılan ve güneş gören düz bir yere çizilen dâire veya bu şekle uygun olarak yapılan âlet.

Sapıklık, yoldan çıkma, dalâl. Dinde yeni ortaya çıkan şeylerden kaçınınız. Çünki bunların hepsi bid‘attir. Bid‘atlerin hepsi dalâlettir, doğru yoldan…

Delâlet eden, delil olan, yol gösteren.

“Delâlet yoluyla, delâlet eden” mânâsına bir lafzın asıl söylendiği mânânın, müşterek illet (sebeb) dolayısıyla zikredilmeyen hususta da sâbit olması.…

“İbâresi ile delâlet eden” mânâsına lafzın yalnız ibâresinden anlaşılan mânâya delâlet etmesi. Nûr sûresi 124. âyet-i kerîmesinde meâlen; “Namaz kılın…

“İktizâsı ile delâlet eden” mânâsına bir ibâredeki lafzların doğru anlaşılması için ibârede yer almamış bir mânâya delâlet ettiğinin kabul olunması. “…

“İşâreti ile delâlet eden” mânâsına lafzın görünen mânâsından başka, ayrıca kastedilmeyen bir mânâyı da bildirmesi, lafzın, ibâresinden çıkan hükme de…

1.Dalâlete düşmüş, şaşırmış. 2.Âdet hâlinin kaç gün olduğunu unutan veya kaç gün olduğunu bilip ayın başında mı, ortasında mı, sonunda mı olduğunu kes…

1.Bir malın mislini veya kıymetini tazmin etme. 2.Kefil olma, kefâlet.

Teminat; rehin veya kefâlet senedi.

Akdin bir şekilde bozulması hâlinde, malın gerçek kıymetinin değil, konuşulan bedelini tazmin mükellefiyeti.

Satıcının, sattığı malda başkasının bir istihkak iddiası olursa, yani malın başkasına ait olduğu ortaya çıkarsa veya mal kusurlu ise müşterinin zararı…