Lâhık (lâhik)

Lühûk eden, yetişen, ulaşan. Resûlullah aleyhisselâm, bir kabir yanında hazır oldukları vakit;

“Dünya ve âhiret selâmeti, Müslümanlardan ve mü’minlerden bu kabirde bulunanların üzerine olsun. Biz inşâallah size lâhık oluruz. Siz bizden evvel göçtünüz. Biz de, size tâbi olup, sonradan varırız. Yâ Rabbî! Bizi ve bunları mağfiret et ve günahlarımızı affet” buyururdu.

(Hadîs-i şerîf-Müslim)

Eklenen.

Sonradan tâyîn edilen, yenisi.

Namaza imâm ile başladığı hâlde, kendisine uyku, gaflet, abdest bozulması gibi bir hâl ârız olup da namazın tamamını veya bir kısmını imâm ile kılamayan kimse.

Lâhık, kaçırdığı rek‘atleri kendi başına kılarken imâma uymuş gibi davranır. Bunun için kendi başına kıldığı rek‘atlerde, üzerine sehv secdesi gerekecek bir yanılma olsa, bundan dolayı sehv secdesi yapmaz.

(İbni Âbidîn)