Belâ
بلىArapça
Tanım
Musibet, âfet; sıkıntı; düşkünlük.
Kulumu bir belâ ile ibtilâ (imtihân) ettiğim vakit sabreder ve ziyaretçilerine beni şikâyette bulunmazsa, ona etinden iyi et, kanından iyi kan veririm. İyileştiği vakit günahsız olarak iyileşir. Onu öldürürsem rahmetime, yani Cennet’ime gider.
(Hadîs-i Kudsî-Muvattâ)
Kazâ gelmez Hak yazmasa Belâ gelmez kul azmasa.
(Atasözü)