Zühd

Aldırış etmeme, mühimsememe.

Dünyadan ve dünyalık olan şeylerden uzak durma; şüpheli olma korkusu ile mübâhların çoğundan sakınma.

Bir kimseye dünyada zühd ve az konuşma verildiğini gördüğünüzde ona yakın olunuz. Zira, o kimse hikmete ulaşmıştır.

(Hadîs-i şerîf-İbn-i Mâce)

Dünyada zühd, helâli harâm etmek ve malı ziyan etmekte değildir. Zühd odur ki, Allahü teâlânın elindekine, kendi elindekinden fazla bağlanmaktır.

(Hadîs-i şerîf-Beyhekî)

Zühd, Allah’ın sevdiğini sevmen, Allah’ın sevmediğini sevmemen ve dünyanın hâcetinden fazla helâlinin, harâmı gibi, sana ağır gelmesidir. Zira dünyanın helâli hesab, harâmı da azaptır. Zühd, kendi nefsine merhamet ettiğin gibi, bütün Müslümanlar’a merhamet etmen; harâm sözden kaçtığın gibi faydasız sözden kaçınman; çok servet ve ziynetinden ateşten kaçar gibi kaçman ve dünyada emelini kısa tutmandır. İşte zühd dediğin de budur.

(Hadîs-i şerîf-Deylemî)