Seyr-i Enfüsî

Tasavvuf yolunda bulunan kimsenin kendinde ilerlemesi, kötü huylardan temizlenen nefsin, iyi huylarla bezenmesi, süslenmesi.

Ebû Saîd-i Harrâz dedi ki: Seyr-i âfâkî (kendinin dışında ilerleme) insanı matlûbdan (aranılandan) uzaklaştırır; seyr-i enfüsî ise insanı, matlûba kavuşturur.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

İnsan her şeyi, kendini sevdiği için sever. Çocuğunu, malını sevmek onlardan istifâde edeceği içindir. Seyr-i enfüsîde, insanı, Allahü teâlânın sevgisi kaplayarak, insan, kendini sevmekten kurtulduğu için evlâd ve mal sevgisi de bununla beraber yok olur. O hâlde seyr-i enfüsî muhakkak lâzımdır.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)