Meşrû‘

Kanuna, şerî‘ate (dine) uygun.

Ananın, babanın meşrû‘ emirlerine itâat etmek farzdır.

(Fetâvâ-i Hayriyye)

Dinin koyduğu ve kabul ettiği (şey).

Meşrû‘lar dört kısmdır: Farz, vâcib, sünnet, nâfile.

(İbni Âbidîn)

Vâcib ve mendub dışında dinin koyduğu veya kabul ettiği (şey).

Kabirdeki meyyite telkîn yapmak meşru‘dur.

(Cevhere)

Ana-babanın meşrû‘ emirlerine âsî olanlar mel‘ûndur.

(Ey Oğul İlmihâli)