Meşreb

İçecek yer.

Yaradılış, tabiat, mizaç; huy, ahlâk.

Gidiş.

İnsanların akılları değişik, anlama kâbiliyyetleri farklı olduğundan, herkes yaratıcıyı aradığında, Onu kendi tabiatına, meşrebine, ilim ve idrâkına uygun bir tarzda tasavvur etmiştir. Onu kendi anlayışına ve meşrebine göre ta’rîf etmiştir. Çünki insan, aklının aczi ve noksanlığı sebebi ile anlamadığını, bilmediğini, bildikleri gibi sanmıştır. Bu sebeb ile şirk ve dalâlete düşmüşlerdir.

(Dıyâü’l-Kulûb)