Medîne-i Fâzıla

“Fazilet Ülkesi” mânâsına ilk defa IX. asırda İslâm dünyasında yaşamış mütefekkirlerden Fârâbî’nin ortaya attığı, idârecilerin ve idâre olunanların fazîletlerle bezendiği, herkesin hep iyilik istediği ideal memleket için kullanılan ahlâkî tâbir.