Mahcûr

Hacr edilmiş, yasaklanmış; men edilmiş.

Çocukluk, sefîhlik (israf), borçluluk, delilik, kölelik, bunaklık vs. gibi çeşitli sebebler yüzünden malına tasarruf etme hakkından men edilmiş kimse. (Bkz. Hicr)

Çocuk, köle ve deli kendiliğinden; borçlu ve sefih ise mahkeme kararıyla mahcûr sayılır.

(Fetâvâ-i Hindiyye)