Mahcûb
محجوبArapça
Tanım
(Hicâb’dan) Kapalı, örtülü, perdeli, mestur.
Utanan, utanmış, utangaç.
Allahü teâlânın râzı olmadığı şeyleri, öldürücü zehir bilmelidir. Kusurlarını düşünüp, bunları yaptığına mahcûb olmalı, utanmalıdır.
(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)