Mahcûb
محجوب
Tanım
(A.Hicâb’dan) 1.Kapalı, örtülü, perdeli, mestur. 2.Utanan, utanmış, utangaç.
Allahü teâlânın râzı olmadığı şeyleri, öldürücü zehir bilmelidir. Kusurlarını düşünüp, bunları yaptığına mahcûb olmalı, utanmalıdır.
(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)