Bürûc Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin seksen beşinci sûresi. Bürûc sûresi Mekke-i Mükerreme’de nâzil olmuştur (inmiştir). Yirmi iki âyet-i kerîmedir. Bürûc, burçlar demektir. Sûre, ismini birinci âyet-i kerîmede geçen bürûc kelimesinden almıştır. Sûrede; Allahü teâlânın azameti (büyüklüğü), Kur’ân-ı kerîmin şerefi, üstünlüğü, mü’minler (inananlar) hakkında Allahü teâlânın vaadi, kâfirler (inanmayanlar) hakkında tehdidi ve geçmiş kavimlerin hâlleri bildirilmektedir. (Mefâtihü’l-Gayb, Tefsir-i Hüseyn Vâiz)

Şüphesiz Allahü teâlâya ve Peygamberine îmân edip sâlih (iyi) amel yapanlar için altlarından ırmaklar akan Cennetler vardır. Bu, büyük bir kurtuluştur.

(Bürûc sûresi, 11)