Ahkâf Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin kırk altıncı sûresi. Mekke-i Mükerreme’de nâzil oldu. Otuz beş âyettir. Yirmi birinci âyet-i kerîmede geçen Ahkâf kelimesi sûreye isim olmuştur. Ahkâf uzun ve yüksek kum yığınları demek olup, Arabistan’ın güneyinde Umman ile Mehre arasında Hûd aleyhisselâmın kavminin yaşadığı kumluk mıntıkadır. Hûd aleyhisselâm, Âd kavmini burada îmâna da‘vet etti, çağırdı. Sûrede, Allahü teâlânın birliğinin delilleri, şirkin yanlışlığı bildirilmekte; inananların, Allahü teâlâdan korkarak günahlardan sakınanların büyük mükâfâtlara kavuşacakları müjdelenmektedir. Ayrıca mü’minlerin, analarına, babalarına iyi davranmakla mükellef oldukları, dünyanın fânî, geçici varlığına ve lezzetlerine kapılmanın uygun olmadığı anlatılmakta; Âd kavminin kıssası ve Hûd aleyhisselâma inanmamaları, ona karşı gelmeleri netîcesinde acı bir azapla helak oluşları haber verilmekte ve daha başka konular yer almaktadır. (Tefsir-i Mazharî)

Kim Ahkâf sûresini okursa, onun için, dünyadaki kumların her birine karşılık on sevab yazılır.

(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)