Ülfet
الفتArapça
Tanım
Alışma, alışkanlık; dostluk, ahbablık; münasebet.
Allahü teâlâya en sevimli olanınız, ülfet edip, kendisiyle ülfet olunandır. Allahü teâlâya en sevimsiziniz de koğuculukla gezip, dostları birbirinden ayıranınızdır.
(Hadîs-i şerîf-Taberânî)
Mü’min, geçim ehli olup, herkes ile iyi geçinendir. Ülfet etmeyen ve ülfet olunmayan kimsede hayır yoktur.
(Hadîs-i şerîf-Taberânî)