Ubbâd

Çok ibâdet edenler.

Tebe‘-i tâbiînden sonra din işlerinde yükselenler. Âbid’in çokluk hâli. (Bkz. Zühhâd) Zühhâd ve ubbâddan sonra, bid‘atler çoğalıp her fırka kendi önderlerine zâhid ve âbid dedi. Ehl-i sünnet denilen doğru fırkadan olup kalblerini gafletten koruyan ve nefslerini Allah’a kavuşturanların bu hâllerine tasavvuf ve kendilerine sofî ismi verildi. (er-Riyâdu’t-Tasavvufiyye)