Tevessül
Tanım
(Vesile’den) Bir isteğin, bir maksadın hâsıl olması için bir şeyi vesîle, sebeb yapmak.
Allahü teâlânın sevdiklerini araya koyarak; “Onların hâtırı, hürmeti için” diyerek duâ etmek veya bu sûretle yapılan duâ. İstiğâse. Teşeffû‘. (Bkz. İstigâse, Teşeffû‘, Vesîle)
Resûlullah aleyhisselâm, “Allahümme innî es’elüke bihakkı’s-sâilîne aleyke” yani “Yâ Rabbî! Senden isteyip de verdiğin kimselerin hatırı için, senden istiyorum” diye tevessül eder ve böyle duâ ediniz buyururdu.
(Hadîs-i şerîf-İbn-i Mâce)
Ömer bin Hattâb radıyallahü anh kıtlık olduğu zaman Peygamber efendimizin amcası Hazret-i Abbâs ile tevessül etti. Yani onu vesîle ederek Allahü teâlâdan yağmur istedi: “Yâ Rabbî! Kıtlık olduğu zaman,Resûlullah efendimizle sana tevessül ederdik. Sen bize yağmur verirdin.Şimdi sana, Resûlullah efendimizin amcası ile tevessül ediyoruz. Bize yağmur ihsân et” diye duâ edince, Allahü teâlâ onlara yağmur verdi.
(Buhârî)