Özr Sâhibi

Edâsı farz olan herhangi bir namaz vakti içinde, namaz vaktinin başından sonuna kadar, abdest alıp yalnız farzı kılacak kadar bir zaman, abdestli kalamayan kimse. Sâhibü’l-Uzr.

Özr görüldüğü andan itibaren o kişi özr sahibi olur. Özür sahibinin özrü, sonraki her namaz vaktinde bir kere biraz çıkınca özrü devam ediyor sayılır. Bir farz namazın vaktinde hiç gelmezse yani bir namaz vakti başından sonuna kadar özürsüz geçerse, o kimse özür sahibi olmaktan kurtulur.

(Halebî)

Özür sahibi her namaz vakti için ayrı abdest alır. Abdestini bozan başka bir şey olmadıkça bu abdest ile o vakit içinde dilediği kadar namaz kılar.

(İbni Âbidîn)