Nasîb

İsâbet eden, ele geçen, kavuşulan.

Hisse, kısmet.

Kim iyi bir işe aracılık ederse onun da o işten bir nasîbi olur. Kim kötü bir işe aracılık ederse, onun da ondan bir nasîbi olur. Allah her şeyin karşılığını vericidir.

(Nisâ sûresi: 85)

Namazını mescidde kılan, evi için de bir nasip ayırsın. Zira Allah ona evinde kıldığı namazdan da hayır vericidir.

(Hadîs-i şerîf-Müslim)

Nasîbindir gezdiren yer yer seni, Arşa çıksan, âkıbet yer, yer seni.

(İbni Kemâl)

Sunulmadı bana kahve deme sen, Nasîbin var ise gelir Yemen’den.

(Nâbî)