Mütemekkin
متمكنArapça
Tanım
(Mekânet’den) Temekkün eden, bir mekânda oturan, yerleşmiş.
Temkinli, ağırbaşlı.
Zemâne ehlinin kalbinde, müdâhene o kadar mütemekkin olmuştur ki (yerleşmiştir ki), Allahü teâlânın emr ve nehyine riâyet ziyâde düşvardır (güçtür, zordur).
(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)