Mütemekkin

(A. Mekânet’den) 1.Temekkün eden, bir mekânda oturan, yerleşmiş. 2.Temkinli, ağırbaşlı.

Zemâne ehlinin kalbinde, müdâhene o kadar mütemekkin olmuştur ki (yerleşmiştir ki), Allahü teâlânın emr ve nehyine riâyet ziyâde düşvardır (güçtür, zordur).

(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)