Mukîm

İkâmet eden, oturan.

Seferî olmayan.

Doğduğu veya evlendiği veya hep kalmak niyeti ile yerleştiği yerde oturan veya en az üç günlük uzaklıktaki bir yerde giriş çıkış günlerinden başka Hanefî’de on beş (üç mezhebte dört) gün veya daha fazla kalmaya niyet eden kimse. Seferî olan kimsenin dört rek‘at olan farz namazları iki rek‘at kılması Hanefî’de vâcib, Mâlikî’de sünnet-i müekkede, Şâfi‘î’de efdal (iyi)dir. Seferî olanın mukîm olan imâma uyması, Hanefî’de, vaktin farzını edâ ederken câiz, Şâfi‘î’de hem edâ hem kazâ ederken câiz, Mâlikî’de ikisinde de mekrûhtur. (el-Fıkhu ale’l-Mezâhibi’l-Erbaa)