Müfred
مفردArapça
Tanım
(Ferd’den) Ferd hâlinde, tek, yalnız.
Basit, mürekkep olmayan.
Tekil.
İki mısraı arasında kâfiye bulunmayan beyit.
Sübhane rabbike âyet-i kerîmesini, namazda, duâların hepsinde müfred olarak (rabbike diyerek) okumak, yalnız kunût duâsında cem‘ (rabbinâ şeklinde) okumak sünnettir.
(Fetâvâ-i Hayriyye)