Müfred
مفرد
Tanım
(A. Ferd’den) 1.Ferd hâlinde, tek, yalnız. 2.Basit, mürekkep olmayan. 3.Tekil. 4.İki mısraı arasında kâfiye bulunmayan beyit.
Sübhane rabbike âyet-i kerîmesini, namazda, duâların hepsinde müfred olarak (rabbike diyerek) okumak, yalnız kunût duâsında cem‘ (rabbinâ şeklinde) okumak sünnettir.
(Fetâvâ-i Hayriyye)