Mu‘ammâ

1. (A‘mâ’dan) A‘mâlaştırılmış, körleştirilmiş; görünmez kılınmış.

2. Gizli, örtülü, anlaşılmaz veya anlaşılması güç şey.

Baktım beşerin hâline dünyaya gücendim, Hallolmadı gitti bu mu‘ammâya gücendim. Akvâm-ı beşer bir peder evlâdı değil mi? Âlemde olan sûriş-ü gavgâya gücendim.

(Ali Emirî)

3. Divan edebiyâtında başta Esmâ-i Hüsnâ olmak üzere mevzuu bir isim olan manzûm bilmece. Mu‘ammâ’ya bir misâl: Bende yok sabr-ü sükûn, sende vefâdan zerre İki yoktan ne çıkar, fikr edelim bir kere. (Cevap: Nâbî. Nâ ve bî Farsçada menfî yapar. Yani iki tane “yok” birleşince Nâbî olur.)