Misâfir (müsâfir)
Tanım
(A. Sefer’den) 1.Seferde olan, seferî; senenin kısa günlerinde, insan veya deve yürüyüşü ile üç günde gidilecek yere gitmeyi niyet ederek, bulunduğu yerin kenar evlerinin dışına çıkan kimse, seferî.
(Bkz. Seferî, Seferîlik) Misâfir için, mest üzerine mesh müddeti üç gün üç gece; mukim için bir gün bir gecedir.
(Hadîs-i şerîf-Müslim, Ebû Dâvûd, Tirmizî)
Müsâfir dört rek‘atlı farz namazları iki rek‘at kılar. Mukîm olan imâma uyarsa, dört rek‘at kılar. Müsâfir imâm olursa, dört rek‘atli farzların ikinci rek‘atının sonunda selâm verir. Cemâat ise, namazlarını tamamlamak için ikişer rek‘at daha kılar.
(Halebî)
2.Başkasının evine gelen.
Allahü teâlâ bir kavme hayır murâd ettiğinde, onlara müsâfir gönderir. Müsâfir rızkı ile gelir ve rızkı ile gider. Allahü teâlâ da o ev halkını mağfiret eder.
(Hadîs-i şerîfEbû Nuaym)