Minnet

İyilik etmek.

Allahü teâlâ mü’min kullarına minnette bulunarak onlara da salavatı emretmiştir. Tâ ki bu suretle daha ziyâde fazîlet ve şeref kazansınlar. Yoksa Peygamber aleyhisselâm onların salavâtından müstağnidir.

(İbni Âbidîn)

İyiliğe karşı şükran duyma.

Ucbun (ibâdetlerini beğenme hastalığının) zıddına minnet denir. Minnet, ni‘mete kendi eliyle, kendi çalışmasıyla kavuşmadığını, Allahü teâlânın lutfü ve ihsânı olduğunu düşünmektir. Böyle düşünmek, ucb tehlikesi olduğu zaman farz olur. Diğer zamanlarda ise müstehabdır.

(Berîka)

Birisine yaptığı iyiliği başa kakma.

Sadakalarınızın sevâbını minnet ve ezâ ile heder etmeyin, boşa çıkarmayın.

(Bakara sûresi: 264)

Allahü teâlâ kıyâmette minnet edenlere bakmaz (ihsanda bulunmaz).

(Hadîs-i şerîf-İbni Adiy)