Mevkıf

1. (Vakf ’dan) Durak, durulacak yer.

2. Herhangi bir astronomi ve topografya âletinin belli bir maksatla rasat yapmak için kurulduğu nokta.

3. Kıyâmette ölülerin diriltildikten sonra toplanacakları yer; Arasât meydanı, mahşer yeri. (Bkz. Mahşer)

Kitapların kırâati tamam olduktan sonra bir nidâ gelir ki: “Ey mücrimler, şimdi sizler ayrılınız!” denir. Bu nidâ üzerine, mevkıf, yani Arasât meydânı harekete gelir.

(Dürretü’l-Fâhire)