Mercûh
مرجوحArapça
Tanım
(Rüchân’dan) Başka bir şeyin kendisine üstün tutulduğu şey.
Hasmından önce iddiasını ispata salâhiyeti olmayan.
Fıkıhta iki kavilden diğeri kendisine tercih edilen.
Fıkh kitaplarına uymayan bir âyet-i kerîme veya bir hadîs-i şerîf görülürse, bunun mensûh veya te’vîlli, yâhud mercûh olduğu anlaşılmalıdır.
(Hüccetü’l-İslâm)