Mensûh

Nesholunmuş, hükmü yürürlükten kaldırılmış.

Âyet-i kerîme veya hadîs-i şerîflerden, nâsih tarafından neshedilen, yani hüküm zamanının bittiği bir başkasıyla bildirilenler. (Bkz. Nesh)

Müctehid olmayanın, işittiği bir hadîse uyması câiz değildir. Bu hadîs, mensûh veya te’vîlli olabilir.

(Kifâye)

Meyyit için hiç kimsenin ücretli veya ücretsiz oruç tutması ve namaz kılması sahîh olmaz. Bu husustaki hadîs-i şerîf mensûhdur.

(İbni Âbidîn)