Menfaat(menfe‘at)

Fayda, kâr, çıkar.

Bir kimse ibâdetlerini dünya menfaati düşünmeden yaparsa, ihlâsla amel edenlerden olur.

(Berîka)

Mazarrat menfaat mukâbelesindedir. Yani bir şeyin menfaatına nâ’il olan onun mazarratına mütehammil olur (katlanır).

(Mecelle, m. 87)

Taraflardan birine menfaati olan şart akdi ifsâd eder. Hiç kimseye menfaati olmayan şart lağvdir, yapılması gerekmez; akdi de ifsâd etmez.

(İbni Âbidîn)