Me’mûl

(A. Emel’den) Emel edinilen, ümit olunan, umulan, beklenilen.

Hind ki, Ebû Süfyân’ın zevcesi ve Mu’âviye radıyallahü anhümün annesidir. Kadınların bî‘atına dâhil ve belki onların başlarında idi. Ve onların tarafından konuşmuş idi. Bu bî‘atten ve Resûlullah aleyhisselâmın istiğfârından, onun hakkında büyük lutuf me’mûl ve ümittir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)