Melik(melîk)

Mülk sahibi, hükümdar. Bir zamanlar Mûsâ (aleyhisselâm) kavmine şöyle demişti: “Ey kavmim! Allah’ın size (lütfettiği) ni‘metini hatırlayın. O, içinizden peygamberler çıkardı ve sizi melikler kıldı.

Âlemlerde kimseye vermediğini verdi.”

(Mâide sûresi: 20)

Kalb meliktir. Melik temiz olursa, teb‘ası da temiz ve sağlam olur. Melik fesâda uğrarsa, teb‘ası da fesâda uğrar.

(Hadîs-i şerîf-Ebû Nuaym)

Zâtında, sıfatlarında, hiçbir şeye muhtaç olmayan, her şey varlığında ve varlıkta kalmasında O’na muhtaç olan, her şeyin sâhibi, yaratıcısı mânâsına Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (el-Melik).

O Allahü teâlâ hak ma‘bûd’dur. O’nun ortağı yoktur. O Melik’tir, mülkü hiç yok olmaz...

(Haşr sûresi: 23)

Her gün öğle vakti kim el-Melik ism-i şerîfini yüz kere söylerse, kalbi temizlenir ve üzüntüsü gider.

(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)