Mefkûd

(A. Fakd’dan) 1.Yok, mevcud olmayan.

Heme ûst

(Her şey O’dur)

sözünün mânâsı, eşya ma‘dum (adem, yok) ve mefkûd olup, Hak sübhânehû mevcûddur, demektir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

2.Nerede bulunduğu ve hayatta olup olmadığı bilinmeyen kimse.

Mefkûd kendi hakkında sağ, başkaları hakkında ölü hükmündedir. Ölümüne hükmedilmedikçe malları vârislere geçmez. Kirâ, vekâlet ve nikâhı bozulmaz. Ölüm tehlikesi esnasında kaybolmuşsa hâkimin takdir ettiği bir zaman sonra, değilse emsallerinin hepsi vefat ettikten sonra ölümüne hükmedilir; mirası intikal eder; zevcesi ölüm iddeti bekler. Sağ olarak çıkıp gelirse, vârislerin ellerindekini ve zevcesini geri alır.

(Mebsut-ı Serahsî)