Me‘ânî

Ma‘nâlar.

Söz ve terkiblerin muktezâ-i hâl ve makama (vaziyetin icabına) mutâbık (uygun) ve i‘câzlı söylenmesi olup, belâgâtın bir kısmıdır. (Başın sağ olsun ile gözün aydın sözlerinin nerede söyleneceğini bilmek gibi.) (Bkz. İlm-i Me‘ânî)