Mâ‘ûn Sûresi
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin yüz yedinci sûresi. Mekke-i Mükerreme’de nâzil oldu. Yedi âyet-i kerîmedir. Son âyet-i kerîmesinde geçen ve zekât, yardım gibi mânâlara gelen Mâ‘ûn kelimesi sûreye isim olmuştur. “Eraeyte” ve “Din” sûresi de denir. Sûrede, İslâm dinini tekzîb eden (yalanlayan) ve Allahü teâlânın emirlerine karşı gelerek cimrilikte bulunan kimselerin, uygunsuz hareketlerinden bahsedilmektedir. (Taberî) Dini (Müslümanlığı) yalan sayanı gördün mü? İşte yetimi şiddetle iten, yoksulu doyurmayı teşvik etmeyen odur. İşte (bu vasıflarla beraber) namaz kılan (münâfık) ların vay hâline ki, onlar namazlarından gâfildirler. Onlar riyâkârların (inanmış görünenlerin) tâ kendileridir.
Onlar, zekâtı da men ederler.
(Âyet: 1-7)
Kim Mâ‘ûn sûresini okursa, eğer zekâtını vermiş ise, Allahü teâlâ onu mağfiret eder.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)