Ma‘rûf (maruf)

Örf hâline gelen şey; dinin ve aklın beğendiği şey.

Öldüren, ölenin kardeşi tarafından bağışlanmışsa, ma‘rûfa uymak, maktûlün velisine diyet ödemek düşer.

(Bakara sûresi: 178)

Evlendiğiniz kadınlara mehrlerini ma‘rûf vechiyle verin!

(Nisâ sûresi: 25)

İçinizden, insanları hayra çağıracak, ma‘rûfu emredecek, kötülükten alıkoyacak bir topluluk bulunsun. İşte onlar, kurtuluşa erenlerdir.

(Âl-i İmrân sûresi: 104)

Mü’minler, ma‘rûf olan şeyleri emreder.

(Âl-i İmrân sûresi: 114)

İtaat ancak ma‘rûfadır.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî)

Zâlim kimselere, söz ile ma‘rûfu emretmek, cihâdın en kıymetlisidir.

(Berîka)