Makrûn

1. (Karn’dan) Yakınlaştırılmış, yakın.

2. Ulaşmış, kavuşmuş.

Duâ-i zahri’l-gayb icâbete makrûndur.

(Gıyâben uzak kimseye yapılan duâ, kabul olunmaya çok yakındır. Çabuk kabul olunur.)

(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)