Kureyş Sûresi
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin yüz altıncı sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Dört âyet-i kerîmedir. Kureyş kavmine câhiliyet devrinde verilen bazı imtiyâzlardan (haklardan) bahsettiği için sûreye, Kureyş sûresi denilmiştir. (İbn-i Abbâs, Taberî, Râzî)
Kureyş’i emniyet ve selâmete, kış ve yaz onları (Kureyşlileri) gidiş ve gelişlerde rahatlığa kavuşturduğundan dolayı (hiç olmazsa) şu Beyt’in (Kâ‘be’nin) rabbine ibâdet etsinler. O,
(Allah ki)
onları açlıktan (kurtarıp) doyuran, kendilerine korkudan eminlik verendir.
(Âyet: 1-4)
Kim, Kureyş sûresini okursa, Allahü teâlâ ona, Kâ‘be’yi tavâf edenlerin ve orada i‘tikâfta bulunanların adedinin on katı hasene (iyilik) verir.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)
Korkulu yerlerde ve düşman karşısında, emin ve rahat olmak için Kureyş
(Liîlâfi)
sûresini okumalıdır. Tecrübe edilmiştir. Her gün ve her gece hiç olmazsa on birer defâ okumalıdır.
(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)