Kesîf
كثيفArapça
Tanım
(Kesâfet’den)
Sık, tok.
Abdestte, kesîf sakalın üstünü yıkamak farzdır.
(İbni Âbidîn)
Kalın, kaba, yoğun.
Şeffaf (saydam) olmayan, katı.
Hadîs-i şerîfler, peygamberlerin, rableri yanında diri olduklarını gösteriyor. Onların cesedleri, ruhları gibi latîf olmuştur. Kesîf değildir. Madde ve ruh âleminde görünebilirler.
(Minhatü’l-Vehbiyye)
Koyu.
Kan gibi, kesîf necâsetin bir dirhem kadarı elbiseye el ayasından fazla yayılırsa namaza mâni değildir.
(İbni Âbidîn)