Kefîl
كفيلArapça
Tanım
Kefâlet altına giren, başkasına ait bir işi veya borcu üzerine alan. Dâmin. Zaîm. (Bkz. Kefâlet)
İçlerinden hangisi Meryem’i himâyesine alacak diye kur‘a çekmek üzere kalemlerini atarlarken sen onların yanında değildin.
(Âl-i İmrân sûresi: 44)
Kefil, borçlu gibidir.
(Hadîs-i şerîf-Tirmizî)
Kefîle kefîl olmak sahîhtir. Alacaklı borcu üçünden de isteyebilir.
(İbni Âbidîn)