Kavl-i Kadîm
قول قديمArapça
Tanım
Önceki kavl. İmâm-ı Şâfi‘î’nin Bağdad’da iken yapmış olduğu, Mısır’a yerleştikten sonra rücû‘ ettiği (döndüğü) ve bazıları Şâfi‘î mezhebinin görüşleri arasında sayılan ictihâdlarına verilen isim. Mezheb-i Kadîm.
Keffâret-i iskât, yani meyyiti namaz, oruç gibi dünyada iken yerine getiremediği borçlarından kurtulmak için, borcu kadar, fidye denilen belli mikdarda mal veya paranın fakirlere dağıtılması hususunda vasiyet etmedi ise, velînin keffâret iskatı yapması Hanefî’de lâzım olmaz. Şâfi‘î mezhebinde vasiyet etmedi ise de, velînin iskat yapması lâzımdır. Şâfi‘î’nin kavl-i kadîmine göre, velîsi meyyitin namaz ve oruçlarını kazâ eder.
(Nef ‘ul-enâm)