Kâhin

Kehânet eden, tabiatüstü güçleri olup gaybdan ve gelecekten haber verdiğini, gizli şeyleri bildiğini iddiâ eden kimse. Falcı. (Bkz. Kehânet)

Yahudilikte Hârûn aleyhisselâmın soyundan geldiğine inanılan din adamı. Kohen. Bir adam bir kâhine gelip bir şey sorsa, o adamın kırk gün tövbesi kabul olmaz (veya tövbe nasip olmaz).

Onu tasdik ederse kâfir olur.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

Kâhinlere, falcılara inanmamalıdır. Bilinmeyen şeyleri bunlara sormamalıdır. Bunları gaybları bilir sanmamalıdır. Gaybı ancak, Allahü teâlâ ve O’nun bildirdikleri bilir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

“Her kim bir kâhine giderse...” hadîsi, arrâf ve müneccimlere şâmildir. Araplar ince bir ilimle meşgul olan herkese kâhin derler. Bazıları müneccim ve tabibe de kâhin derler.

(İbni Âbidîn)