İstisnâ’

(A. Sünâ’dan) 1.Ayırma, ayrı tutma, kâidenin dışında tutma. 2.İnşâallah (Allah isterse) demek.

Yemîn, talâk, ıtk, icab, kabul gibi bir sözü söylerken istisnâ’ yaparsa, bu söz muteber olmaz.

(İbni Âbidîn)

İSTİSN‘: استصناع (A. Sınâ‘dan) Ismarlama; terzi gibi bir sanat sahibinden muayyen bir işin, muayyen hususiyetlerde yapılmasını istemek. İstisnâ‘da malzeme sanat sahibine âittir.

Malzemeyi müşteri verirse işçilik olur.

(İbni Âbidîn)