İsti‘âre

Âriyet (ödünç) almak.

Bir kelimenin, aradaki münasebetten dolayı muvakkaten başka mânâda kullanma; herhangi bir varlığa hakikî ismini değil, benzediği başka bir varlığın ismini verme.

Fâtiha sûresindeki gün kelimesinin hakiki mânâsı, tan yerinin ağarmasından itibaren güneşin batışına kadar olan vakittir. Bu âyet-i kerîmede kıyametin başlangıcı ile Cennet ve Cehennemliklerin her birisinin yerlerine varacakları vakte kadarki zaman için isti‘âre yoluyla kullanılmıştır. Bakara sûresinin; “Kalplerinde hastalık vardır” meâlindeki onuncu âyet-i kerîmesindeki hastalık, onların inançlarındaki bozukluğu ifade etmek için isti‘âre yoluyla kullanılmış bir tabirdir. Bu ise ya şüphe ve münâfıklık veya inkâr ve yalanlamaktır.

(Tefsir-i Kurtubî)