İstikâmet

(A. Kıyam’dan) 1.Doğruluk, doğru hareket. 2.Bir şeyin bir tarafa doğru uzanması. 3.Allahü teâlânın beğendiği doğru yolda bulunma.

İstikâmet üzre olunuz ki, Allah da işlerinizi istikâmet üzere devam ettirsin.

(Hadîs-i şerîf-Taberânî)

Allahü teâlâ kendisine Hûd sûresinde; “Emrolunduğun gibi istikâmet üzere ol!” buyurunca, Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem, istikâmetin zorluğuna işâretle; “Beni Hûd sûresi ihtiyarlattı” buyurdu.

(Tefsir-i Kurtubî)

el-İstikâmetü fevka’l-kerâmeti.

(İstikâmet, kerâmetin üstündedir.)

(Mektûbât-ı Mâ‘sûmiyye)