Îrâd

1. (Vürûd’dan) Getirme.

2. Söyleme.

“Allahü teâlâ semâvâtın ve arzın nûrudur” âyet-i kerîmesinin mânâsı, sonradan yaratılmışlar, yokluklar olup, baştanbaşa zulmet ve şerlerdir. Ve onlarda olan hayr ve kemâl, hüsn ve cemâl vâcib-i teâlâ ve tekaddesdendir. Lâkin bu nûr zıller vâsıtası ile olup, “Allahü teâlânın mü’minin kalbindeki nûru, fener içindeki mum gibidir” âyet-i kerîmesi bunu irâd buyurur.

(Mektûbât-ı Ma‘sûmiyye)