Hâlık

Halkeden, yaratan. Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (el-Hâlık). Yokluktan vücude gelen her şeyi evvelâ takdîr (halk), sonra îcâd, sonra tasvir ve tezyin eden, suretlendirip güzellendiren.

O öyle Allah ki, Hâlıktır, Bâridir, Musavvirdir.

(Haşr sûresi: 24)

O’ndan başka ilâh yoktur. Her şeyin hâlıkı ancak O’dur.

(En‘âm sûresi: 102)

Pek ufak bir parçasını gördüğümüz bu kâinâtın bir hâlıkı ve anlamaya aklımızın ermediği pek muazzam bir kudret sahibi vardır. Bu hâlıkın hiç değişmemesi ve sonsuz var olması lâzımdır. İşte bu hâlık, Allahü teâlâdır.

(Şerh-i Emâlî)

Rahmân, Kuddûs, Müheymin ve Hâlık gibi yalnız Allahü teâlâya mahsûs olan isimleri insanlara isim yapmak haramdır.

(Berîka)

Gece yarısı bir mikdar zaman el-Hâlık ism-i şerîfini söyleyen kimsenin kalbi ve yüzü nûrlanır.

(El-İstigâsetü’l-Kübrâ)

Cümle eşya Hâlıkındır, kul eliyle işlenir, Emr-i Bârî olmayınca, sanma bir çöp deprenir!

(Lâ edrî)