Halîfe-i Mukayyede

Tasavvufta kendi üstadına sorup arzederek, ondan gelen cevaplara göre; mürşidi ölmüşse, onun koyduğu usullere göre irşad eden; kendi müstakil terbiye usulü koyamayan halîfe.

Halîfenin ikinci çeşidi; halîfe-i mukayyededir. İlmen ve amelen ve ittikâen ve verâen kâfi ve şerâitin îfâsına muktedir bir zâtı münâsib gördüğü şerâiti tahdiden hilâfet-i mukayyede ile tahlîf eder. Arzetmesi lâzım olan hâlleri arz eder. Aldığı cevapla amel eder. Böyle bir zâtın istihlâfı pîr-i kâmil-i mükemmilin hayatta olması ile meşruttur. Vefat ederse hâl-i hayatında şart koştuğu emirlere hareketlerini uydurması lâzımdır.

(Sevânihü’l-Efkâr)