En‘âm Sûresi
Tanım
Kur’ân-ı kerîmin altıncı sûresi. Mekke’de nâzil oldu. Yüz altmış beş âyet-i kerîmedir. En‘âm, deve, koyun ve sığır gibi hayvanlara denir. Allahü teâlâ bunları ve daha nice hayvanı insanların faydalanması için yarattığı hâlde, inanmayanların âciz varlıklar olan bir kısım hayvanlara tapınmalarından bahsedildiği için sûre bu ismi almıştır. En‘âm sûresinde; İslâm dininin îmân esasları, dünya hayâtının fânî, oyun ve eğlenceden ibâret olduğu, âhiretin daha hayırlı olduğu, Hazret-i İbrâhim’in kavmi ile mücâdelesi, Hazret-i İshâk, Yâkûb, Dâvûd, Süleymân, Eyyûb, Yûsuf, Mûsâ, Hârûn, Zekeriyyâ, Yahyâ, Îsâ, İlyâs, İsmâil, Elyesa‘, Yûnus ve Lût aleyhimüsselâmın fazîletleri, Allahü teâlânın adı anılmadan kesilen hayvanların etinden yememek, günahtan sakınmak, Allah’a ortak koşmamak, Ana-babaya iyilikte bulunmak, yetim malı yememek, ölçü ve tartıyı hakkıyla, eksiksiz yerine getirmek gibi hükümler bildirilmektedir. (Tefsir-i Mazharî)
Kim En‘âm sûresini gece ve gündüz okursa, yetmiş bin melek ona salât (istiğfâr) eder ve onun için af diler.
(Hadîs-i şerîf-Beydâvî)