Ecel

Belli vakit, vâde.

Hayat sahibinin (canlının) ölümü için Allah’ın takdir ve tayin ettiği vakit.

Eceli geldiği zaman bir kimsenin ölümünü Allah geciktirmez.

(Münâfıkûn sûresi: 11)

Muhakkak Allah’ın aldığı O’nun, verdiği de O’nundur. O’nun nezdinde her şeyin belli bir eceli vardır.

(Hadîs-i şerîf-Buhârî, Müslim, Nesâî)

Öldürülen kişi de eceliyle ölmüştür. Ancak katil bu fiilinden dolayı ceza görür. (el-Fıkhu’l-Ekber) Herkesin belli bir eceli vardır. Bu ecel hiç değişmez. Onun için hastalıkta sıkılmamalı, telâşa düşmemelidir. Böyle derd ve belâlar gelince, Allahü teâlâya sığınmalı, âfiyet vermesi, kurtarması için duâ etmelidir.

(Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî)

Ecel geldi cihâne, Baş ağrısı bahâne.

(Atasözü)