Duhâ Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin doksan üçüncü sûresi. Mekke-i Mükerreme’de inmiştir. On bir âyet-i kerîmedir. İlk âyet-i kerîmede duhâya (kuşluk vaktine) yemin edildiği için bu ismi almıştır. Rivâyete göre, bir müddet vahy kesilmiş; bu sebeble kâfirler, “Rabbi Muhammed’i terk etti, O’na darıldı” diyerek Resûlullah aleyhisselâmı üzmeye, Müslümanlar arasında fitne çıkarmaya çalışmış; sonra bu sûre nâzil olmuştur. (Kurtubî, Celâleyn)