Delîl

Delâlet eden; kendisi bilinince başkası bilinen şey.

Dinî hükümlerin çıkarıldığı kaynak, vesîka.

(Bkz. Edille-i Şer‘iyye) Rabbinin sun‘una (işine) bir bakmadın mı? Gölgeyi nasıl uzatıp yaymıştır. O, eğer dileseydi, onu elbet sâkin kılardı. Sonra biz güneşi ona bir delil yapmışızdır. (Çünki güneş olmasaydı, gölge bulunmazdı. Nur olmasaydı, zulmet bilinmezdi. Zira her şey zıddıyla bilinir.)

(Furkân sûresi: 45)

Din bilgilerinin elde edildiği deliller dörttür: Bunlar; Kitap

(Kur’ân-ı kerîm)

, sünnet, icmâ ve kıyâstır.

(Hadîka)